Στις 24.4.2012 ο κ. Κωνσταντίνος Τσίπηρας έστειλε «Προς Λαϊστινούς και κατοικούντες στην Λάϊστα» την ακόλουθη υβριστικότατη επιστολή:

ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΕΦ. ΤΣΙΠΗΡΑΣ & Συνεργάτες μηχανικοί βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, http://www.tsipiras.gr ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΙΓΙΝΗΤΟΥ 10,ΘΗΣΕΙΟ , ΑΘΗΝΑ 11851,τηλ.2103243782, 2103455939, tsipiraskostas3@yahoo.com _yahoo.com 3tsipiras@tsipiras.gr, tsipiraskostas3@yahoo.com

Αθήνα, 24-4-2012

Προς λαιστινούς και κατοικούντες στην Λάιστα

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, ή, απλά γνωστοί.

Nα είστε σίγουροι, ότι έχω πολύ πιο σημαντικά , & παραγωγικά πράγματα, να κάνω στην ζωή μου, από το να χάνω τον χρόνο μου, απευθύνοντας σας επιστολές, όμως είμαι υποχρεωμένος να το κάνω, για πρώτη και τελευταία φορά, λόγω της οργής και της αγανάκτησης που νοιώθω.

Πρωτο-ήρθα στην Λάιστα το 1974, σαν ορειβάτης, και έκτοτε δεν έπαψα  να  έρχομαι στο χωριό επί 38 συναπτά έτη, άλλοτε σαν επισκέπτης, στην αρχή, και μετέπειτα σαν ιδιοκτήτης γής και σπιτιού.

Σε αυτά τα 38 χρόνια , γνώρισα δεκάδες θαυμάσιους ανθρώπους , που σήμερα δεν ζούν, και είναι χαρακτηριστικό , ότι παρότι << ξένος >> για πολλούς από εσάς, όταν επισκέπτομαι το νεκροταφείο του χωριού, συμβαίνει να γνωρίζω τους περισσότερους από αυτούς που αναπαύονται σε αυτό, όσο και αν, κάτι τέτοιο, ακούγεται μακάβριο…

Όλα αυτά τα χρόνια, παρ’ ότι << ξένος>> ,( εξ άλλου << ξένοι>> είσαστε και εσείς, είτε ήρθατε εσείς η οι άμεσοι πρόγονοι σας από το Μέτσοβο, το Περιβόλι,κλπ., είτε σαν σαρακατσαναίοι νομάδες, είτε από κάπου αλλού,πριν από 50 ή από 100 χρόνια,…), συμμετείχα, όμως, στην ζωή του χωριού , βοήθησα όσους συγχωριανούς μου το ζήτησαν, υλικά και ηθικά, πρόβαλλα τον τόπο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τόσο στις στήλες που διατηρούσα σε μεγάλες αθηναικές –ημερήσιες εφημερίδες, και στην τηλεόραση, στις εκπομπές που επιμελήθηκα, όσο και σε μεγάλα επιστημονικά συνέδρια για την ανάπτυξη των ορεινών περιοχών, όπως τα 4 συνέδρια του διοργάνωσε το ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΕΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, στα οποία και ήμουν ομιλητής, έφερα στο χωριό σημαντικούς ξένους και έλληνες φίλους μου, διάσημους αλπινιστές, ευρωβουλευτές, καλλιτέχνες, κλπ., ίδρυσα,( έχοντας διατελέσει μέλος της διοίκησης μεγάλων ορειβατικών συλλόγων της Αθήνας, και συμμετάσχει σαν ορειβάτης σε εθνικές αποστολές στα ΙΜΑΛΑΙΑ, στις ΑΛΠΕΙΣ , και αλλού,…), και αυτό το έχετε ξεχάσει εντελώς , τον ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ, για να αποτελέσει αφετηρία για την ανάπτυξη του ορεινού τουρισμού, έφτιαξα, σαν μηχανικός, δωρεάν, τα σχέδια για την αναστύλωση του μύλου του Καπέτση, δωρεάν τα σχέδια για την κατασκευή του πρώτου βιοκλιματικού, στην Ελλάδα !, ορειβατικού καταφυγίου στην Αταραχή, ενέργειες που συνοδεύτηκαν και με χρηματικές δωρεές για την αποπεράτωση τους, αλλά και ένα σωρό άλλα πράγματα, που όχι μόνο τα έχετε ξεχάσει, αλλά, κάποιοι από εσάς, ούτε θέλετε να τα θυμάστε.

Όλα αυτά τα γράφω όχι σαν απολογισμό ενός υποψηφίου στις εκλογές, που δεν είμαι , ούτε πρόκειται ποτέ να γίνω, ούτε για να ζητήσω τίποτα, άλλωστε ποτέ δεν σας ζήτησα κάτι, αλλά, κάτω από το κράτος της αγανάκτησης και της οργής που νοιώθω, για την απαράδεκτη , προκλητική, αντι-κοινωνική και παράλογη συμπεριφορά και έλλειψη αλληλεγγύης, κάποιων εξ υμών, που με την στάση τους, με έχουν βάλλει να σκέφτομαι σοβαρά, να αποχωρήσω δια παντός , από έναν τόπο που αγάπησα, ο οποίος όμως, δεν αποδείχθηκε όσο φιλόξενος, θα περίμενα.

1ον. Γνωρίζετε ότι τον τελευταίο χρόνο, ανέθεσα στον αλβανό Βασίλη , ή όπως αλλιώς λέγεται, Τσένγκα, μετά, μάλιστα , από συστάσεις κάποιων από εσάς, να αναλάβει να επιβλέπει τις καλλιέργειες μου, που περιλαμβάνουν ακόμη και είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, ( όπως η ποικιλία αμπελιού βλάχικο, που με μεγάλο κόπο και κόστος καλλιεργώ, διασώζοντας την από την εξαφάνιση, και μάλιστα με τρόπο βιολογικό ), η συμφωνία μας ήταν να δουλεύει μερικές ημέρες τον μήνα, αυτός καλόμαθε , και μου παρουσίαζε δήθεν δουλειά 31 ημερών τον μήνα , για αυτόν, και άλλων 31 ημερών, για την γυναίκα του, όταν σας είναι γνωστό ότι δούλευε και αλλού, έλειπε και εκτός χωριού ,και εκτός Ελλάδος η γυναίκα του, κλπ.

Του έδειξα και εγώ και η γυναίκα μου ανθρωπιά, δεν ακριβοπληρώθηκε μόνον, ( υπάρχουν τα αποδεικτικά των πληρωμών , με προσωπικές μου επιταγές, για κάθε κακόπιστο, γιατί τον άνθρωπο αυτό ούτε τον εκμεταλεύθηκα, ούτε του χρωστάω τίποτα ), τον ταιζαμε και στο σπίτι μας,και όταν κατάλαβα τι γινόταν ,του ζήτησα , στις αρχές Οκτωβρίου του 2011, να σταματήσει κάθε εργασία.

Όταν επανήλθα στο χωριό στα μέσα Νοεμβρίου, με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι, όχι μόνον έλειπε μία σημαντική ποσότητα της γεωργικής μου παραγωγής, ( την οποία μάλιστα , κάθε φορά που έφευγα την φωτογράφιζα, για να θυμάμαι, τι αφήνω πίσω μου, και ας σημειωθεί ότι του είχα δώσει τα κλειδιά μίας αποθήκης στην αυλή, από την οποία και έλειπαν τα περισσότερα προιόντα ) , αλλά και ότι ο Τζένγκας, μου ζητούσε να του δώσω άλλα 1000ε( !!!) για εργασίες που δεν έκανε, και που κανείς δεν του ζήτησε να κάνει !

Ας σημειωθεί, ότι συστηματικές κλοπές είχαν σημειωθεί από τις αρχές Αυγούστου του 2011, και στις υπαίθριες καλλιέργειες, ( και δεν μιλάμε για ένα-δυό λάχανα ή κολοκύθες, γιατί ξέρετε ότι όποιος μου ζήτησε του έδωσα, με όλη μου την καρδιά, αλλά για δεκάδες λάχανα, ντομάτες, φασόλια, σταφύλια, κλπ.), για τις οποίες κλοπές , κάθε φορά που συνέβαιναν, μου έλεγε ότι είχε δεί κάποιον λαιστινό,( θα εκπλαγείτε όταν ακούσετε τα ονόματα,…), έναν άλλο αλβανό, κλπ., να κλέβουν, εκτός από τον έτσι κι αλλιώς απαράδεκτο << άνθρωπο>> και << έλληνα>>, που τον γνωρίζετε όλοι σας, αν και κανένας σας δεν μιλάει, που συστηματικά κλέβει τα καρύδια, πηδώντας ακόμη και τις μάντρες των σπιτιών, αλλά και έναν άλλο , σχετικά γείτονα μου, που τον είδα εγώ ο ίδιος , να πηδάει την περίφραξη, κρατώντας γεμάτες τσάντες, φυσικά χωρίς την έγκριση μου, …

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Τζένγκας, προσπαθώντας να με εκβιάσει, με απείλησε ότι θα μου κάψει το σπίτι μου, και ότι θα μου καταστρέψει τις καλλιέργειες μου, ( κάποιο από τα τηλεφωνήματα του, έχει ηχογραφηθεί, και θα κατατεθεί σύντομα στον εισαγγελέα),…

Όλα αυτά τα γνωρίζετε, και όμως δεν δείξατε ούτε στο ελάχιστο την αλληλεγγύη σας , για έναν κάτοικο του χωριού σας, που απειλήθηκε, ή έστω για να διατηρήσετε την ασφάλεια του τόπου σας, που έτσι κι αλλιώς κινδυνεύει, γιατι εκ των υστέρων έμαθα για τις άλλες κλοπές, κλπ., που σημειώνονται , και για τις οποίες φοβάστε , στην ίδια σας την πατρίδα, να μιλήσετε,…

2ον. Αντίστοιχα , όταν ένας απαράδεκτος εργολάβος κατέστρεψε το παραδοσιακό καλντερίμι που περνούσε μπροστά από το σπίτι μου, που με τόσο κόπο και χρήμα κατέφερα να ανακαινίσω και αντί να βάλλω τσίγκους και κεραμίδια της πλάκας , όπως πολλοί από εσάς, σεβάστηκα την ζαγορίσια αρχιτεκτονική…, και ο ίδιος προξένησε, αποδεδειγμένα κατολίσθηση ενός τμήματος του οικοπέδου μου, και εκτεταμμένη καταστροφή στο δάσος , μέσω της διάνοιξης ενός νέου δρόμου, που μπορεί όχι μόνο να πλήξει την περιουσία μου, αλλά να καταστρέψει, μέσω νέων και εκτεταμμένων κατολισθήσεων, ένα μεγάλο τμήμα του οικισμού, ελάχιστοι είσαστε αυτοί που ενδιαφερθήκατε όχι απλά να πείτε έναν λόγο συμπαράστασης,(μία από εσάς αρνήθηκε να έρθει στο δικαστήριο σαν μάρτυρας, χαράς στην δυσκολία του εγχειρήματος, αν και γνώριζε πολύ καλά την υπόθεση, με την λογική << μην με ανακατεύετε>>, πράγμα που θα μπορούσα, και εγώ να πώ , σε δεκάδες περιπτώσεις που μου ζητήθηκε η συμπαράσταση, ή, η βοήθεια μου, αλλά ουδέποτε δεν δείλιασα,…), αλλά να καταδικάσετε το γεγονός ότι βρέθηκε συγχωριανή σας, που δήλωσε στο δικαστήριο, ( το οποίο και έχασε ο απαράδεκτος , προηγούμενος , δήμαρχος, όπως θα χάσει και τα επόμενα,…), ότι δεν υπήρξε ποτέ καλντερίμι στην ΛΑΙΣΤΑ (!!!), και ένας άλλος συγχωριανός σας, ( συγγενής του αστέρα –εργολάβου…) , ένας άνθρωπος που τον θεωρούσα και φίλο μου, σταμάτησε να μιλάει και σε εμένα και στην γυναίκα μου, χωρίς να του έχουμε κάνει απολύτως τίποτα,…

3ον. Ήμουν ο πρώτος ξένος, που αγόρασε κάτι όχι μόνο στο χωριό, αλλά και σε ολόκληρη την Πίνδο!, και μάλιστα όχι για να το εκμεταλλευθεί, αλλά για να το κατοικήσει, τα τελευταία 40 χρόνια, και ούτε κάν απομονώσατε, ή καταδικάσατε, την απαράδεκτη συντοπίτισσα σας, που δήλωσε ενόρκως σε ένα από τα δικαστήρια, τα οποία αδίκως με ταλαιπώρησαν όλα αυτά τα χρόνια, γιατί είχα την φαεινή ιδέα να φτιάξω σπίτι στην Λάιστα και όχι στην Μύκονο, ( και τα οποία όμως, και αυτά , τα έχω κερδίσει όλα, και θα τα κερδίσω όλα, γιατί έχω δίκιο), ότι ο πωλητής του ενός οικοπέδου που αγόρασα, πριν από 25 χρόνια !!!, ήταν απατεώνας (!!!) , και δεν ήταν τίποτα άλλο , όπως γνωρίζετε, παρά ένας έντιμος άνθρωπος, ο αείμνηστος μπάρμπα –Μήτσος Κογκούλης, που αγωνίστηκε σκληρά στην ζωή του, και ο οποίος με τίμησε με την φιλία του, όπως δεκάδες λαιστινοί , που ευρίσκονται θαμμένοι στο νεκροταφείο σας, ενώ κάποιοι από τους << επιζώντες>> ανεξήγητα και αδικαιολόγητα , με εχθρεύονται, με ζηλεύουν,χαίρονται για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζω, και με εποφθαλμιούν…

4. γνωρίζετε την φιλία που είχα με τον αείμνηστο ΦΟΡΗ ΠΟΑΛΑ. Δεν ήταν μία φιλία της πλάκας, ούτε σχετιζόταν με κομματικές τοποθετήσεις, όπως κάποιοι ηλίθιοι θεώρησαν, και μου έκοψαν την καλημέρα,( αν και το πρώτο πράγμα που είχα κάνει , την πρώτη φορά που ήρθα στο χωριό, ήταν να πάω στην εκκλησία και να ψάλλω ), αλλά μια βαθειά αλληλο-εκτίμηση . Τον ΦΟΡΗ τον θαύμαζα , γιατί δεν ήταν δειλός,να σκιάζεται σαν κάποιους από εσάς, δεν φιλούσε κατουρημένες ποδιές σαν κάποιους από εσάς, και ήξερε να εκτιμά ιδέες και ανθρώπους, ανεξάρτητα από την ιδεολογία τους . Ήταν τιμή για μένα, επίσης, που είχα

γνωρίσει και συνδεθεί με φιλική σχέση, ανάμεσα σε πολλούς άλλους, και με τους αείμνηστους : ΒΑΣΙΛΗ ΣΓΟΥΡΟ, (ήταν μεγάλο κρίμα, που << έφυγε>> τόσο νέος…), με τον ΝΙΚΟ ΤΖΑΜΠΟΥΡΑ, ( σπουδαίος άνθρωπος, και είναι κρίμα για την Λάιστα , που σήμερα δεν ζεί, και ούτε κάν τον τιμήσατε, ενώ εγώ φρόντισα να δοθεί το όνομα του στο καταφύγιο, που δεν πρόκειται να γίνει ποτέ,…), ΧΡΟΝΗ ΔΡΟΥΓΙΑ,(τον πρωτο-γνώρισα στην Βοβούσα , και είχε προσφερθεί να μου δώσει δωρεάν ένα οικόπεδο, όπως και ο Πελεκούδας στο Ηλιοχώρι, όπως και ο κυρ-Νίκος στο Βρυσοχώρι, όπως και δεκάδες άλλοι άνθρωποι, σε διάφορες ορεινές περιοχές, αλλά εγώ επέμενα για την Λάιστα, για να διαψευστώ οικτρά,…), με τα παιδιά και τα εγγόνια του είμαστε φίλοι πάνω από 30 χρόνια, δηλαδή, τα σχεδόν διπλάσια από τότε που εγκαταστάθηκε στην Λάιστα, και παντρεύτηκε την κα Μαρίκα , ΓΙΩΡΓΟ ΜΕΜΟ,(εξαιρετικός άνθρωπος και έντιμος, πιο έντιμος από όλους εσας μαζύ), ΑΧΙΛΛΕΑ ΠΙΠΙΚΟ, ( πάντοτε είχε έναν καλό λόγο για όλους), τους τσομπάνηδες ΠΑΠΑΡΟΥΝΑΙΟΥΣ, τον μπάρμπα ΚΩΣΤΑ τον ΚΑΤΣΑΝΟ, στα μαντριά των οποίων γνώρισα πραγματική γνήσια ελληνική φιλοξενία, αυτήν που εσείς ξεχάσατε, ( να θυμίσω στους βλάκες που το ξέχασαν, ότι η φωτογραφία της μάνας της Βάσως Πιπίκου, που ταίζει το αρνάκι, είναι δικιά μου, έχει κάνει τον γύρο του κόσμου, έχει βραβευθεί, και την τράβηξα, πριν από 30 χρόνια, στην στάνη τους ), …

Με τον ΦΟΡΗ όμως, που πολλοί τον βρίζατε, ενώ ήταν ηγέτης, μας συνέδεσε και ένα κοινό όραμα : να καταστεί η Λάιστα , ένα ορειβατικό κέντρο εναλλακτικού τουρισμού, για αυτό και τον βοήθησα με όλες μου τις δυνάμεις, και μέσα από την δημιουργία του ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΥ, που με δική μου πρωτοβουλία , και λόγω προσωπικής φιλικής σχέσης με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Φυσιολατρικών και Ορειβατικών Σωματείων Ελλάδος, τον καταστήσαμε μέλος , συνδιοργανώνοντας, για πρώτη φορά εκδήλωση μνήμης για την μάχη της ΠΙΝΔΟΥ-ΑΩΟΥ, που αφορά πάνω από όλα την Λάιστα, και που αν την συνεχίζατε, ( και σταματούσατε να ευτελίζετε τον σύλλογο , γιατί ένας πραγματικός ορειβατικός δεν ασχολείται με τις κατολισθήσεις, και με το πανηγύρι του χωριού << σας>> , αυτά, που φυσικά είναι σημαντικά θέματα, τα αναλαμβάνουν άλλοι σύλλογοι, αλλά έχει πρόγραμμα αναβάσεων και φυσιολατρικών εκδηλώσεων, στις οποίες , και θα μπορούσα να σας βοηθήσω, αλλά εσείς ούτε κάν με καλέσατε, προφανώς γιατί είμαι << ξένος>>, στην γενική συνέλευση , που κάνατε τον περασμένο Οκτώβριο, τέτοια εκτίμηση έχετε , στους ανθρώπους που προσπάθησαν να βοηθήσουν στο χωριό σας,…), και που αν , λοιπόν, την συνεχίζατε, θα μπορούσε να φέρει και νέο κόσμο , και πανελλήνια φήμη, στο χωριό, όπως αυτούς τους 10, επώνυμους, ανθρώπους , που έφερα τον Οκτώβριο του 2009, μεταξύ των οποίων ήταν ένας αντιναύαρχος-πρ. αρχηγός του Λιμενικού , ένας φιλόσοφος, και πρόεδροι μεγάλων ορειβατικών συλλόγων,…

Με τον αείμνηστο ΦΟΡΗ, μας συνέδεαν , λοιπόν πολλά, για αυτό και ούτε κάν το σκέφτηκα , όταν μου ζήτησε, ( παρ’ ότι δεν μου περισσεύουν…) , να του δώσω πριν από 2 χρόνια , 1000ε για να τον βοηθήσω στην αποθεραπεία του, όπως κάνατε και κάποιοι , λίγοι, άλλοι , και είναι προς τιμής σας, εξ υμών, αν και οι περισσότεροι του γυρίσατε την πλάτη, και για εσάς, όχι για μένα, έλεγε γεμάτος πίκρα: << τέλος χρόνου-τέλος χρόνου>>…

Και το γράφω αυτό, κάτω από το βάρος της οργής, γιατί σε άλλη περίπτωση ούτε κάν , για ανθρώπινους λόγους, δεν θα το ανέφερα, γιατί δυστυχώς βρέθηκε, πρόσφατα , συγγενής

του, παλιάνθρωπος κατά την γνώμη μου, ο οποίος και μου ζήτησε να πληρώσω 73ε ,(!!!), που δήθεν είχα αφήσει απλήρωτα από κάποια οικοδομικά υλικά που μου είχε μεταφέρει, πριν τον θάνατο του, υλικά που φυσικά και είχα πληρώσει, ( και διαθέτω και το εξωφλητικό χαρτάκι, που μου έδωσε ο ίδιος ο ΦΟΡΗΣ, και τον οποίο και είχα συναντήσει 10 ημέρες πριν από τον τραγικό θάνατο του, στα Γιάννενα, έτσι σαν απάντηση στους αλήτες, που θα το αμφισβητήσουν).

Τι να κάνω τώρα;Να του στείλω 73 ε χατηρικά, για να τον εξευτελίσω, και να καταθέσω μία αγωγή για τα υπόλοιπα 1000-73ε ;;;

Να ζητήσω να μου επιστραφούν τα 1000ε, και να τα διαθέσω σε καμμία , πραγματικά, άπορη οικογένεια;

Να ζητήσω από τον << Ορειβατικό>> να μου επιστρέψει τα 500ε που έδωσα για την ανέγερση του καταφυγίου, την στιγμή, που ούτε κουβέντα δεν κάνει πλέον για αυτό, αλλά και να απαγορεύσω την χρησιμοποίηση των αρχιτεκτονικών μου σχεδίων και για το καταφύγιο, και για τον μύλο;;;;

Σέβομαι , και θα σέβομαι , πάντοτε, ακόμη και όταν ρίξω μαύρη πέτρα πίσω μου, ανθρώπους σαν την κα Ρόιδω Λιάλιου και την οικογένεια της ,τις οικογένειες Κάσσου και Μέμου, και μερικούς άλλους εξ υμών , όμως δυστυχώς η κοινωνική συνοχή στο χωριό, που κάποτε θεωρούσα και δικό μου, έχει καταστραφεί, κάποιους από εσάς τους θεωρώ εντελώς απαράδεκτους και με συμπεριφορές πρόστυχες και προβληματικές, χωρίς ίχνος αλληλεγγύης και υπευθυνότητας, σαν πολίτες και σαν ανθρώπους , αλλά και χωρίς καμμία απολύτως ιδέα ή όραμα,για την μελλοντική επιβίωση του τόπου, που οδηγείται εν μέσω και ευρωπαικής οικονομικής κρίσης, στον μαρασμό, στην κατάρευση , και στην ερήμωση, εκτός αν νομίζετε ότι οι ξένοι << επενδυτές>>, ( που εγώ δεν υπήρξα, αν και υπήρξαν άνθρωποι που αγόρασαν και γή στο χωριό, μετά απο δική μου προτροπή, ή που επισκέφτηκαν το χωριό εξ αιτίας των άρθρων, των βιβλίων, και των προσωπικών σχέσεων, που διατηρούσα,με αυτούς, και της εμπιστοσύνης που είχαν στην κρίση μου,…), θα έρθουν στην Λάιστα , για να σας δούν να αλληλο-τσακώνεστε χωρίς λόγο, να χαιρόσαστε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συντοπίτες σας, ( πολλά από τα οποία, τους τα προκαλείτε , εσείς οι ίδιοι…), και αντί, ευρισκόμενοι στην καρδιά της ΠΙΝΔΟΥ, να ασχολείσθε με την ανάπτυξη του ορεινού εναλλακτικού τουρισμού, να φοβάστε τον κάθε αλβανό σαχλαμάρα, που δεν σέβεται ούτε το ψωμάκι που έχει φάει από εσάς, και από εμένα, και που έφτασε , χωρίς λόγο, να με απειλεί, να μην σέβεστε ούτε την αλληλεγγύη που έδειξε ένας << ξένος>> στο πρόβλημα υγείας ενός φίλου του, να χασκογελάτε για τα προβλήματα , που του προξένησε ένας εργολάβος της συμφοράς, και να χαίρεστε για το ότι, κάποιος του διεκδικεί, αδίκως, το οικόπεδο , που αγόρασε νόμιμα,( με παρουσία δικηγόρων , με βεβαίωση του προέδρου της τότε κοινότητας, με μάρτυρες που βεβαίωσαν τα όρια του οικοπέδου ) , και με ψευδο-μάρτυρες που λένε ότι η αγοραπωλησία έγινε κρυφά !!!, και κανένας στο χωριό δεν την γνώριζε !!!, και ότι δεν με γνώριζαν στο χωριό , γιατί δεν ερχόμουν!!!,και άλλα απίστευτα κακοήθη, και πρόστυχα, κλπ. , μετά , μάλιστα, από 25 χρόνια , από την διακαιοπραξία, ένας άλλος εκβιαστής να μου ζητάει << ένα χιλιαρικάκι !>>, γιατί δήθεν είχε μια διαθήκη-κουρελόχαρτο, για ένα άλλο οικοπεδάκι , που είχα αγοράσει και αυτό νόμιμα , ένας τρίτος να με καταγγέλει ότι δήθεν καταπάτησα

γή, ( και να σας στέλνει συκοφαντικές επιστολές, βάση των οποίων θα τον είχα στείλει στην φυλακή, αλλά του χαρίστηκα…), την οποία και με νόμιμο τρόπο αγόρασα, και ακριβοπλήρωσα. Έχω γυρίσει όλη την Ελλάδα δεκάδες φορές , και μάλιστα με τα πόδια, και την γνωρίζω σπιθαμή προς σπιθαμή. Και αλλού υπάρχουν αντίστοιχες καταστάσεις και συμπεριφορές. Πουθενά όμως με τέτοια ένταση, και με τέτοια ξεχαρβαλωμένη μικρο-κοινωνία. Φρίκη, και αίσχος, λούμπεν στοιχεία,και κάκιστοι πολίτες, πολλοί από εσάς .

Ντροπή σας, συνολικά σαν κοινωνία .

Κ.ΣΤ.ΤΣΙΠΗΡΑΣ

Μηχανικός βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής-δρ. χωροταξίας, πρ. καθ. του Πανεπιστημίου της Γκρενόμπλ

Διευθυντής σύνταξης του περιοδικού ΟΙΚΟΔΟΜΕΙΝ, ιδρυτικό μέλος της παγκόσμιας οργάνωσης για την προστασία των βουνών MOUNTAIN WILDERNESS

Συγγραφέας 17 βιβλίων, ιδρυτής του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ, πρ. αντιπρόεδρος του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΑΣ, συνιδρυτής του ΑΘΗΝΑΙΚΟΥ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, κλπ.

ΥΓ. τολμείστε να δημοσιεύσετε την επιστολή μου, στο περιοδικό του χωριού, μπάς και βοηθήσετε τους νέους συγχωριανούς σας, να αλλάξουν συμπεριφορές, και τους εαυτούς σας , να γίνουν καλύτεροι πολίτες και άνθρωποι . Αν δεν το πράξετε, θα την δημοσιεύσω και θα την αναρτήσω, ο ίδιος , σε δεκάδες περιοδικά έντυπα, και σε θέσεις στο διαδίκτυο, αλλά και σε επόμενα βιβλία μου , γιατί όταν έχω δίκιο, δεν φοβάμαι κανέναν κερατά, πρώτα , όμως, θα τελειώσω, επιτυχώς,( για να απογοητεύσω όλους εκείνους που , ελλείψει παιδείας και ποιότητας , με εποφθαλμιούν και με ζηλεύουν , και που χαίρονται για τα προβλήματα που μου δημιούργησαν κάποιοι συντοπίτες τους) , όλες τις δικαστικές εκκρεμότητες, στις οποίες αδίκως και χωρίς την στοιχειώδη ανθρώπινη συμπαράσταση σας , με ενέπλεξαν κάποιοι, από κακία, μοχθηρία, και ανικανότητα, και μετά θα σας αφιερώσω αν τελικά αποχωρήσω , και φτιάξω σε άλλον τόπο , με καλύτερους ανθρώπους από εσάς, ένα καινούργιο σπιτικό, από την αρχή, ένα ποίημα , το οποίο και θα σας κοινοποιήσω, του μέγιστου ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΟΡΦΥΡΑ , αλλά και την οριστική κατάρα την δική μου και της οικογενείας μου, για αυτά που έχω υποστεί εξ αιτίας , κάποιων από εσάς .

Σε αυτή την επιστολή θέλησα να απαντήσω μέσω της εφημερίδας «Τα Λαϊστινά Νέα». Δυστυχώς οι υπεύθυνοι της εφημερίδος, με το αιτιολογικό πως «δε θα δημοσιεύσουμε τίποτε που να αναφέρεται στο κ. Τσίπηρα», μού ζήτησαν να αφαιρέσω από το κείμενο ό, τι αναφερόταν προσωπικά σε αυτό. Το έκανα, παρότι πιστεύω πως επιχειρείται «κουκούλωμα» του τραγικού για τους πατριώτες μου προσβολής από τον κ. Κ. Τσίπηρα.

Όμως, δυστυχώς, οι υπεύθυνοι της εφημερίδας «Τα Λαϊστινά Νέα», λογοκρίνοντας και το δεύτερο κείμενό μου, αφαίρεσαν από αυτό καθετί που αποτελούσε έμμεση αναφορά στα όσα υβριστικά ο κ. Τσίπηρας ανέφερε για μας, τους Λαϊστινούς.

Το πρώτο κείμενο που από τον Ιούνιο έστειλα στην εφημερίδα και που ο κάθε αναγνώστης μπορεί να κρίνει, εάν είναι «εμπρηστικό»  είναι το ακόλουθο:

 

Οι Λαϊστινοί πατριώτες και η προσφορά και η αγάπη τους για τον τόπο καταγωγής τους, τη Λάϊστα

Με οδύνη πληροφορήθηκα την υβριστική επιστολή του κ. Κ. Τσίπηρα με ημερομηνία 24.4.2012: «Προς Λαϊστινούς και κατοικούντες στην Λάϊστα». Η επιστολή αυτή αρχίζει με την ακόλουθη βαρύγδουπη μεν, ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟΤΑΤΗ όμως, επισήμανση: «Να είστε σίγουροι, ότι έχω πολύ πιο σημαντικά, και παραγωγικά πράγματα, να κάνω στην ζωή μου, από το να χάνω χρόνο, απευθύνοντάς σας επιστολές». Και συνεχίζει: «Πρωτο-ήρθα στη Λάϊστα το 1974, σαν ορειβάτης, και έκτοτε δεν έπαψα να έρχομαι στο χωριό επί 38 συναπτά έτη…».

Με βάση τα λεγόμενά του ο κ. Κ. Τσίπρας, όλα αυτά τα τριάντα οκτώ (38) χρόνια αρκέστηκε να γνωρίσει θαυμάσιους ανθρώπους, στην πλειονότητα, περίεργο! μη επιζώντες σήμερα και να βοηθήσει κάποιους, επίσης μη επιζώντες, συγχωριανούς τους. Αυτό δημιουργεί δύο βασικά ερωτήματα. Πώς συμβαίνει να μη τον γνωρίζουν πάρα πολλοί Λαϊστινοί και, σε ό, τι με αφορά, να έχει άριστες σχέσεις με τον αποβιώσαντα Δημήτριο Κογκούλη και να αγνοεί την ύπαρξη του ετεροθαλούς αδελφού του και από το 1977 Προέδρου του Μορφωτικού Συλλόγου (μια μικρή παρένθεση) Καθηγητή Ιωάννη Β. Κογκούλη; Επίσης πώς δικαιολογείται να μην έχει αφουγκραστεί ότι Λαϊστινές και Λαϊστινοί όλα αυτά τα χρόνια, με ΕΡΓΑ και όχι ΛΟΓΙΑ, αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για την αναζωογόνηση του χωριού; Τον πληροφορώ λοιπόν:

Το έτος 1977, τέσσερες (4) λαϊκοί πατριώτες, αποφάσισαν να ιδρύσουν τον Μορφωτικό Σύλλογο των Λαϊστινών, χωρίς γι’ αυτό να χρειαστεί να στηριχτούν σε «σημαντικούς ξένους και Έλληνες φίλους», και ιδιαίτερα σε «διάσημους αλπινιστές, ευρωβουλευτές, καλλιτέχνες κ.λπ.». Οι τέσσερες (4) αυτοί λαϊκοί πατριώτες ήταν οι: Ιωάννης Β. Κογκούλης, Γεώργιος Ν. Μπάρτζιας, Δημήτριος Π. Τσουφίδης και Δημήτριος Ι. Γιαννακός. Συγκεκριμένα, μετά από την επίσκεψή τους στο Θεαγένειο της μακαρίτισσας Ευαγγελίας Γιαννακού, πίνοντας το καφέ τους σε ένα λαϊκό καφενείο και συζητώντας για το αγαπημένο τους χωριό, τη Λάϊστα, μετά από πρόταση του πρώτου (του κ. Ιωάννη Β. Κογκούλη), έλαβαν την ιστορική και τολμηρή απόφαση της ίδρυσης του Μορφωτικού Συλλόγου με έδρα τη Θεσσαλονίκη και με στόχο τη συμβολή του εν λόγω Συλλόγου στην αναζωογόνηση του χωριού.

Από το έτος 1978 ξεκίνησαν τα έργα του Μορφωτικού Συλλόγου των Λαϊστινών, τα κυριότερα των οποίων από τότε μέχρι και τώρα είναι:

1. Η κατασκευή της πλατείας του χωριού 1.200 περίπου τ.μ.

Το έργο αυτό κράτησε πάνω από δέκα χρόνια. Έγινε δε με την οικονομική συνδρομή των τόσο των ξενιτεμένων Λαϊστινών όσο και φίλων του χωριού σε διαδοχικές φάσεις. Συγκεκριμένα:

Η πρώτη φάση αφορούσε στην ισοπέδωση της πλατείας. Αυτό έγινε με τη χρησιμοποίηση μπολντόζας. Ο χειριστής του μηχανήματος, έχοντας ειδική πείρα, ισοπέδωσε την πλατεία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Η δεύτερη φάση αφορούσε στην τσιμεντόστρωση τηςπλατείας.  Στο έργο αυτό η ομόθυμη επιστράτευση των νέων του χωριού υπήρξε σημαντικού. Οι ίδιοι, αρκούμενοι σε όχι σημαντικό επιμίσθιο, εργάστηκαν με ενθουσιασμό στη δεύτερη φάση των εργασιών της πλατείας.

Η τρίτη φάση αφορούσε στην ηλεκτροδότηση της πλατείας και όχι μόνο. Οι κολώνες, τα φανάρια, όπως και τα πρώτα οκτώ παγκάκια (κάποια διατηρούνται μέχρι και σήμερα) αγοράστηκαν και μεταφέρθηκαν από τη Θεσσαλονίκη. Ειδικός ηλεκτρολόγος πραγματοποίησε την ηλεκτροδότηση της πλατείας.

Η τελευταία φάση αφορούσε στην πλακόστρωση της πλατείας.  Η πλάκα αγοράστηκε και μεταφέρθηκε από την Ελευθερούπολη Καβάλας. Ο τεχνίτης για την πλακόστρωση με δικό του συνεργείο ήλθε από τη Θεσσαλονίκη.

2. Η αμέριστη φροντίδα για τη συντήρηση και διάσωση του ιστορικού μνημείου της Λάϊστας, του ιερού ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών.

Το ενδιαφέρον για το εν λόγω μνημείο περιλάμβανε:

α. Την επισκευή της στέγης του Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Η επισκευή της στέγης του Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών έγινε, ενώ, παράλληλα, προχωρούσαν οι εργασίες της πρώτης φάσης της κατασκευής της πλατείας του χωριού. Ασφαλώς η οριστική επισκευή της στέγης του ιερού Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών έγινε με τις ακάματες προσπάθειες του ιερέως π. Θεοδώρου Κύρου. Ο π. Θεόδωρος έσωσε το εν λόγω ΜΝΗΜΕΙΟ του χωριού. Ο Μορφωτικός Σύλλογος ενίσχυσε την προσπάθεια του ιερέως του χωριού μας με την προσφορά ενός εκατομμυρίου (1.000.000) δραχμών, ο δε κ. Γ. Μυλωνάς με την αποστολή ενός αυτοκινήτου πλάκας.

β. Την κατασκευή των στασιδιών και αναλογίων  του ιερού Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Τα παλιά στασίδια είχαν σχεδόν καταστραφεί. Η κατασκευή των στασιδιών έγινε σε ειδικό Εργαστήρι Ξυλογλυπτικής της Θεσσαλονίκης, απ’ όπου μεταφέρθηκαν και τοποθετήθηκαν στην ιερό ναό, ενώ των αναλογίων σε Εργαστήρι στα Γιάννενα.

γ. Τη συντήρηση του τέμπλου και των αγιογραφιών του ιερού Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Στη συντήρηση των αγιογραφιών σημαντική ήταν η συμβολή του αγιογράφου κ. Κωνσταντίνου Ξενόπουλου.

δ. Την τοποθέτηση στον Ναό νέου σήμαντρου. Η παράδοση στη Λάϊστα απαιτούσε, μπροστά από το κτύπημα της καμπάνας, να κτυπάει το σήμαντρο. Επειδή το παλιό σήμαντρο χάθηκε, παραγγέλθηκε στο άγιο Όρος καινούριο σήμαντρο, κατασκευασμένο από ειδικό ξύλο. Το εν λόγω σήμαντρο τοποθετήθηκε στη βόρεια εξωτερική πλευρά του Ναού και κοντά στο καμπαναριό. Για την προστασία  του σκεπάστηκε με ειδικό στέγαστρο.

 

3. Η κατασκευή του χώρου πολλαπλών χρήσεων. Για χάρη των παιδιών και των νέων ξεκίνησε η κατασκευή πολλαπλών χρήσεων με κέντρο τη κατασκευή του μπάσκετ. Όταν ξεκίνησε η προσπάθεια αυτή, μετά από τη δωρεά τριών αγροτικών τεμαχίων από τις οικογένειες: Φ. Περιστέρη, Μ. Παντελή και Σ. Νότα, κάποιοι Λαϊστινοί στο καφενείο του Α. Τζίμα έλεγαν πως σε αυτό θα παίξουμε εμείς οι γεροντότεροι. Και όμως. Οι νέοι μας διέψευσαν. Το εν λόγω έργο έγινε με τα χέρια, αφού μας απαγορεύτηκε η χρήση μηχανημάτων για την ισοπέδωση του χώρου και όχι μόνο.

4. Η ανακατασκευή του ετοιμόρροπου εξωκκλησιού του αγίου Χαραλάμπους.

α. Το νέο εξωκκλήσι είναι κατασκευασμένο με τις προδιαγραφές της Ορθόδοξης Ναοδομίας.

β. Είναι αγιογραφημένο σχεδόν στο σύνολό του, ώστε να αποτελέσει σύγχρονο μνημείο για το χωριό. Παράλληλα έχει τοποθετηθεί πολυέλαιος, προσφορά του πατριώτη μας π. Βασιλείου Καπετανόπουλου.

5. Η κατασκευή του παρεκκλησίου του αγίου Ευσταθίου. Το όνειρο ενός αγίου Λαϊστινού μοναχού, του Θεόκτιστου Διονυσιάτου (κατά κόσμο Θεόδωρου Σαχρόνη) με την επιμονή του έγινε πραγματικότητα. Η εμμονή του εν λόγω αγίου Αγιορείτη μοναχού να κατασκευαστεί στο χωριό παρεκκλήσιο του αγίου Ευσταθίου οφειλόταν στο γεγονός ότι ο άγιος Ευστάθιος υπήρξε ο προστάτης ολόκληρης της περιοχής της Λάκας Αώου, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και το χωριό μας. Μεγάλη υπήρξε η συμβολή του Ιωάννη Τζίμα στην κατασκευή του εν λόγω παρεκκλησίου. Η τοποθέτηση το Πάσχα του 2012 λειψάνων του αγίου Ευσταθίου στο ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών θα αναπαύσει τη ψυχή του πατριώτη μοναχού.

6. Η φροντίδα για τον ιστορικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (της Παναγίας).

Το ενδιαφέρον για το εν λόγω εκκλησιαστικό μνημείο περιλαμβάνει:

α. Την τοποθέτηση δύο πολυελαίων στο Ναό. Οι εν λόγω πολυέλαιοι αποτελούν προσφορά του πατριώτη μας π. Βασιλείου Καπετανοπούλου, μετά την αντικατάστασή τους στο ναό, που υπηρετούσε ως προϊστάμενος.

β. Τη σταδιακή αγιογράφηση του ιστορικού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (της Παναγίας). Η εν λόγω σταδιακή αγιογράφηση, πέρα από το ότι θα αποτελέσει αξιόλογο μνημείο για τις επόμενες γενιές, αποτελεί για τον εν λόγω Ναό πραγματικό στολίδι.

γ. Τοποθέτηση δύο αναλογίων.

7. Η επέκταση του οστεοφυλακίου του κοιμητηρίου του χωριού. Η υλοποίηση του εν λόγω έργου έγινε με την πρωτοβουλία και την ευθύνη του Συλλόγου και με την χρηματική κάλυψη του έργου από την πατριώτισσα Χρύσα Τοπάλη – Τσάνου και το σύζυγό της Δημήτριο Τσάνος. Με τον τρόπο αυτό μπήκε μια τάξη στο οστεοφυλάκιο, αφού το παλιό δεν αρκούσε για την τοποθέτηση των οστών των κεκοιμημένων λαϊστινών.

8. Η κατασκευή εικονίσματος του αγίου Αθανασίου. Το εν λόγω έργο υλοποιήθηκε, μετά από την προτροπή του μακαριστού μοναχού Θεόκτιστου Διονυσιάτου και την κάλυψη του μεγαλύτερου μέρους του κόστους  κατασκευής του από την οικογένεια του πατριώτη Δημητρίου Τσουφίδη.

9. Η κατασκευή του κιόσκι στον άγιο Χαράλαμπο. Στην κατασκευή του πρωτοστάτησε ο μακαριστός Βασίλης Σγούρος. Το κιόσκι, μετά από εικοσιπέντε χρόνια, γκρεμίστηκε. Ελπίζω πως με την πρώτη ευκαιρία θα αντικατασταθεί.

10. Η μεταφορά νερού στον άγιο Χαράλαμπο. Στα πλαίσια αξιοποίησης του όμορφου χώρου του αγίου Χαραλάμπου, με έξοδα και πρωτοβουλία του Συλλόγου, υλοποιήθηκε η επέκταση του δικτύου μέχρι τον άγιο Χαράλαμπο.

11. Η κατασκευή ποτίστρας στον άγιο Χαράλαμπο. Στόχος της κατασκευής της ποτίστρας ήταν η διευκόλυνση των βοσκών, ώστε να μπορούν να ποτίζουν τα ζώα τους. Όλα αυτά τα χρόνια οι πατριώτες που διατηρούν ζώα, θεώρησαν το εν λόγω έργο του Συλλόγου από τα ζωτικότερα έργα του στο χωριό.

12. Ο αγώνας μου, για μεγάλο χρονικό διάστημα, προκειμένου να χαρακτηριστεί το δασικό οδικό δίκτυο Λάϊστας – Βωβούσας ως επαρχιακό. Στην προσπάθεια χαρακτηρισμού του δασικού δικτύου Λάϊστας – Βωβούσας ως επαρχιακού, κάποιοι φρόντιζαν, αντί γι’ αυτό, να χαρακτηριστεί ως επαρχιακό το δασικό οδικό δίκτυο Βωσούσας – Τσούκας – Γυφτοκάμπου – Σκαμνελίου. Όπως είναι φυσικό, κάτι τέτοιο θα απομόνωνε τη Λάϊστα. Με την αμέριστη συμπαράσταση του τωρινού Περιφερειάρχη Ηπείρου κ. Αλέκου Καχριμάνη, το παραπάνω οδικό δίκτυο Λάϊστας – Βωβούσας χαρακτηρίστηκε ως επαρχιακή οδός. Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση μοίρασα στην πλατεία του χωρίου στους πατριώτες το φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης, όπου είναι κατοχυρωμένη η απόφαση χαρακτηρισμού του οδικού δικτύου Λάϊστας – Βωβούσας ως επαρχιακού. Μάλιστα φτάσαμε στο παρά πέντε το εν λόγω οδικό δίκτυο να ασφαλτοστρωθεί.

13. Η προσπάθεια τελειοποίησης της παρακαμπτηρίου οδού κάτω από τον άγιο Χαράλαμπο και η σύνδεσή της με την κεντρική οδό στο σημείο μπουλιάνα, καθώς και με το Παλαιοχώρι. Ως γνωστό, κάποια στιγμή ο Πρόεδρος της κοινότητος κ. Δημήτριος Γρίβας πραγματοποίησε μια διάνοιξη ενός αγροτικού δρόμου κάτω από τον άγιο Χαράλαμπο, χωρίς, δυστυχώς, να προηγηθεί κάποια ειδική μελέτη, ο  οποίος και συνδέθηκε με τον κεντρικό στο σημείο Μπουλιάνα.  Η προσπάθειά μου ήταν να αξιοποιηθεί η εν λόγω διάνοιξη και να πεισθούν οι υπεύθυνοι, ώστε η ασφαλτόστρωση της κυρίας οδικής αρτηρίας να γίνει με την τελειοποίηση της εν λόγω παράκαμψης, η οποία είναι κατά τέσσερα χιλιόμετρα συντομότερη από την κύρια. Μεγάλη συμπαράσταση είχα στο εν λόγω εγχείρημα τον θερμό πατριώτη Νίκο Τζαμπούρα, Πάρεδρο τότε του χωριού μας, όπως και του τωρινού Περιφερειάρχη, τότε Νομάρχη, κ. Αλέκου Καχριμάνη, ο οποίος ενίσχυε την εν λόγω προσπάθεια με την παραχώρηση Νομαρχιακών μηχανημάτων. Η εν λόγω παράκαμψη, μέχρι την ασφαλτόστρωση του οδικού δικτύου, χρησιμοποιήθηκε στη μετακίνησή τους για πολλά Καλοκαίρια από πολλούς συμπατριώτες. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας είχα ζητήσει από τις τότε Δημοτικές αρχές του Δήμου Τύμφης να ενεργήσουν, ώστε να μας δοθεί η στρατιωτική γέφυρα Μπέλεϊ της Κόνιτσας, προκειμένου να καταστεί λειτουργική η παράκαμψη για ολόκληρο το χρόνο και σταδιακά να τελειοποιηθεί. Παρά τις υποσχέσεις που μου δόθηκαν από τις τότε Δημοτικές αρχές του Δήμου Τύμφης, η εν λόγω γέφυρα δόθηκε σε κάποιο άλλο χωριό. Η σύνδεση του εν λόγω παρακαμπτηρίου δρόμου με το Παλαιοχώρι αναβλήθηκε, γιατί, για να προχωρήσει η κατασκευή της, είναι ανάγκη να επιτραπεί από κάποιους Ηλιοχωρίτες να περάσει ο δρόμος από την άκρη κάποιων κτημάτων τους.

14. Η φροντίδα για τοποθέτηση αναμεταδότη ΕΡΤ3. Μέχρι το 2004 οι κάτοικοι του χωριού δεν είχαν τη δυνατότητα πρόσβασης στον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ3. Μετά από συντονισμένες ενέργειες του Συλλόγου, το εν λόγω πρόβλημα λύθηκε με την τοποθέτηση από τη Διεύθυνση της Δημόσιας τηλεόρασης σχετικού αναμεταδότη.

15. Η αγορά και τοποθέτηση αναμεταδότη του Εκκλησιαστικού σταθμού 4Ε. Με τη τοποθέτηση του εν λόγω αναμεταδότη οι μόνιμου κάτοικοι της Λάϊστας, αλλά και του Ηλιοχωρίου έχουν τη δυνατότητα παρακολούθησης ακόμη ενός νέου τηλεοπτικού σταθμού με ιδιαίτερα ποιοτικές εκπομπές.

16. Η κατασκευή παραδοσιακής καλλιτεχνικής βρύσης στην πλατεία του χωριού. Μετά την απομάκρυνση των δυο βρυσών που ο Σύλλογος είχε κατασκευάσει αντίκρυ στους δυο πλατάνους της πλατείας, ο Σύλλογος προέβη στην κατασκευή νέας παραδοσιακής καλλιτεχνικής βρύσης.  Στόχος ήταν, εκτός των άλλων, ο επισκέπτης να μπορεί να ξεδιψάσει, όταν το Ξενοδοχείο θα είναι κλειστό.

17. Η μεταφορά του νερού από το κεντρικό δίκτυο ύδρευσης του χωριού στη θέση Μάρα – μαύρο και η κατασκευή παραδοσιακής βρύσης στον άγιο Γεώργιο. Η βρύση κατασκευάστηκεδίπλα στο δένδρο που μίλησετο 1779 ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός στο χωριό. Μέλημα του Συλλόγου είναι η ανάδειξη του εν λόγω χώρου.

18. Η αποκάλυψη της ιστορικής βρύσης Ντριάζια. Η ιστορική βρύση Ντριάζια είχε επιχωματωθεί από το ρέμα, λόγω λήψης μπαζών στις πλαγιές του. Και στο εν λόγω έργο αυτό μεγάλη ήταν η συμβολή του μακαριστού, πατριώτη, Νικολάου Τζαμπούρα.

19. Η κατασκευή μονοπατιού από τη γέφυρα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και μέχρι το χώρο πολλαπλών χρήσεων.

20. Το καθάρισμα του ρέματος Βαλιασκάμαλε και η ανάδειξη του ιδιαίτερου φυσικού κάλους του. Η προσπάθεια αυτή περιλαμβάνει το τμήμα από τη γέφυρα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και μέχρι το χώρο πολλαπλών χρήσεων.Στόχος της είναι να αναδειχθεί η απαράμιλλη ομορφιά του εν λόγω τοπίου.

Με βάση τα παραπάνω ανήκει κυρίως στον ιστορικό του μέλλοντος να κρίνει, εάν η Λάϊστα συνιστά, κατά τον κ. Κ. Τσίπηρα «ξεχαρβαλωμένη κοινωνία» και εάν οι Λαϊστινοί είμαστε «Φρίκη, και αίσχος, λούμπεν στοιχεία, και κάκιστοι πολίτες». Προσωπικά πιστεύω πως ο κ. Κ. Τσίπηρας φέρει την υποχρέωση, εάν αποχωρήσει από το χωριό και φτιάξει «σε άλλον τόπο, με καλύτερους ανθρώπους» από εμάς τους Λαϊστινούς «ένα καινούργιο σπιτικό» να φροντίσει να μας πληροφορήσει, εάν με βάση το πληθυσμιακό δυναμικό, συναντήσει ανθρώπους που να έχουν παρουσιάσει παρεμφερές κοινωφελές έργο.

Προσωπικά, πέραν των άλλων νόμιμων ενεργειών μου για την από τον κ. Κ. Τσίπηρα γενόμενη ΒΑΡΥΤΑΤΗ προσβολή, μέσω της επιστολής του, προς το πρόσωπό μου, τα παιδιά μου, την πλειοψηφία των λοιπών συγγενών μου (όλοι μας Λαϊστινοί) και τους συμπατριώτες μου, του αφιερώνω αυτό που έγραφα και συνεχίζω να γράφω στα Ημερολόγια του Μορφωτικού Συλλόγου:   «Ένα κομμάτι της πατρίδας μας και ολόκληρου του κόσμου είναι ο τόπος που καταγόμαστε, η ιδιαίτερή μας πατρίδα. Έτσι, όταν αγωνιζόμαστε για τον τόπο καταγωγής μας, αγωνιζόμαστε για την πατρίδα και ολόκληρο τον κόσμο».

Ιωάννης Β. Κογκούλης

Καθηγητής Πανεπιστημίου

Στις 5-5-2012 ο κ. Κωνσταντίνος Τσίπηρας έστειλε και δεύτερη υβριστικότατη επιστολή «Προς Λαϊστινούς και κατοικούντες στην Λάϊστα». Την εν λόγω επιστολή μού στάλθηκε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του Πανεπιστημίου από άγνωστο, γι’ αυτό και παραλίγο να τη διαγράψω, χωρίς να μπω στον κόπο να τη διαβάσω.

Όπως πληροφορήθηκα, η εν λόγω επιστολή θεωρήθηκε από παραλήπτες της άκρως προσωπική (αφορούσε, κατά τον ισχυρισμό τους, μόνο πέντε (;) πατριώτες, ενώ, παράλληλα, κατά τους ιδίους, ο κ. Κ. Τσίπηρας τους απαγόρευε την κοινοποίησή της). Όμως, όπως μπορεί να διαπιστώσει ο κάθε αναγνώστης, κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από το περιεχόμενό της.

Αυτό μου επιτρέπει να πιστέψω πως για μια ακόμη φορά καταβάλλεται προσπάθεια «κουκουλώματος» μιας υβριστικότατης ενέργειας του κ. Κ. Τσίπηρα εναντίον των Λαϊστινών.

Η επιστολή αυτή είναι η ακόλουθη:

ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΕΦ. ΤΣΙΠΗΡΑΣ & Συνεργάτες μηχανικοί βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, http://www.tsipiras.gr ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΙΓΙΝΗΤΟΥ 10,ΘΗΣΕΙΟ , ΑΘΗΝΑ 11851,τηλ.2103243782, 2103455939, tsipiraskostas3@yahoo.com _yahoo.com 3tsipiras@tsipiras.gr, tsipiraskostas3@yahoo.com

Αθήνα, 5-5-2012

Προς λαιστινούς και κατοικούντες στην Λάιστα

Η επιστολή που σας έστειλα στις 24-4 ήταν μια προσωπική επιστολή που αφορούσε 9 συνολικά άτομα, και κανέναν άλλο, με προφανή στόχο να υπάρξει διάλογος, πρώτα σε περιορισμένο κύκλο ανθρώπων, και μετά σε δημόσιο επίπεδο . Αντίθετα , κάποιοι από εσάς, κινούμενοι από κακία και μίσος, την δημοσιοποίησαν , με αποκλειστικό στόχο, να με πλήξουν , σαν πολίτη και σαν άνθρωπο, μέσα από κακόβουλα και ανυπόστατα σχόλια, που κατέδειξαν και την ουσιαστική ανυπαρξία αλληλεγγύης στο χωριό, και τον έντονο ξενοφοβικό χαρακτήρα, κάποιων εξ υμών, και την έλλειψη μνήμης και αναγνώρισης των όσων έχω προσφέρει σε αυτό, τα οποία και δεν πρόκειται ποτέ να τα επαναλάβω, γιατί δεν το αξίζετε.

Η επιστολή ουσιαστικά αφορούσε 2 πράγματα, για τα οποία και θεωρώ απαράδεκτη την στάση κάποιων :

Α. τις επαναλαμβανόμενες κλοπές τις οποίες υπέστει η οικογένεια μου, από γνωστούς και αγνώστους, και την αποδεδειγμένη απειλή που δέχθηκα από έναν αλβανό εργάτη, τον οποίο , ούτε εκμεταλλεύθηκα, ούτε του χρωστούσα τίποτα, και ο οποίος απείλησε την ασφάλεια της περιουσίας, και της οικογενείας μου, (θυμίζω ότι οι απειλές έχουν μαγνητοφωνηθεί, για κάθε κακόπιστο και υπάρχουν πολλοί…). Το θέμα αυτό, αντίθετα με αυτό που ένας γελοίος ανέφερε, ότι δήθεν << αφορά τον Τσίπηρα, και κανέναν άλλο>>, γνωρίζετε ότι είναι ένα συλλογικό πρόβλημα ασφάλειας ενός συνόλου, και όχι ενός μεμονωμένου κατοίκου, και ειδικά σε έναν τόπο τόσο απομακρυσμένο, όπως η Λάιστα. Ζήτησα την αλληλεγγύη σας, και εσείς βρήκατε την ευκαιρεία, όχι μόνο να μην μου συμπαρασταθείτε, αλλά να με κτυπήσετε, βγάζοντας συσσωρευμένη ζήλεια, αλλά και ανεξήγητο μίσος, ανάξιο , μιάς ορεινής κοινότητας, αλλά και της δικής μου συμπεριφοράς, απέναντι σας, εδώ και 38 χρόνια, αμφισβητώντας τα λεγόμενα μου, με μόνο κριτήριο , την ξενοφοβία που αποδεδειγμένα χαρακτηρίζει τις συμπεριφορές πολλών εξ υμών.

Ξενοφοβία απέναντι σε αυτό, που δεν προέρχεται από την Λάιστα, ξενοφοβία απέναντι στους σαρακατσαναίους από τους βλάχους, και το αντίστροφο, ξενοφοβία απέναντι στους πραγματικούς ξένους, και τέλος μετεμφυλιακές συμπεριφορές, που 38 χρόνια , μετά την μεταπολίτευση δεν έχουν εκλείψει, απλά, τις << κρύβετε κάτω από το χαλί>>,…

Και Β. την αποδεδειγμένη καταστροφή που υπέστην, από τον εργολάβο που ανέλαβε πριν από 2,5 χρόνια το έργο ύδρευσης της κοινότητας, ο οποίος και δεν κατέστρεψε μόνο ένα παραδοσιακό καλντερίμι, και το καναλέττο που προστάτευε το σπίτι από τα νερά της βροχής, αλλά και υπερέβει το ρέμα Τράπου, με βαρειά μηχανήματα, ανοίγοντας δρόμο εκεί που δεν υπήρχε , κόβοντας δεκάδες δέντρων, μέσα στον Εθνικό Δρυμό Β. Πίνδου, εγώ θα ξαναφτιάξω από την αρχή, σε άλλο τόπο, και με καλύτερους πολίτες και ανθρώπους, ότι έφτιαξα στην Λάιστα, ενώ κάποιοι από εσάς , θα μείνετε μέσα στην μιζέρια, στον ωχαδερφισμό, και στον ραγιαδισμό.

Συνασπιστήκατε, και είναι η πρώτη φορά που το κάνετε αυτό , σαν σύνολο, εδώ και 38 χρόνια που σας γνωρίζω. Όχι όμως εναντίον των αυθαιρεσιών του κράτους, που σας κοροιδεύει και σας καταστρέφει το μέλλον σας, όχι απέναντι σε εκείνους που σας κλέβουν τα σπίτια και τις σοδειές σας, και αυτό δείχνει το επίπεδο της κοινωνίας σας, αλλά απέναντι σε έναν άνθρωπο ,( από ζήλεια , από κακία, και επειδή είναι << ξένος>> ) , που σας βοήθησε δεκάδες φορές, όποτε του το ζητήσατε, ο οποίος σας είπε αλήθειες και όχι ψέματα, και το μόνο που ζήτησε είναι η αλληλεγγύη και η συμπαράσταση σας. Σύντομα, όταν εγώ , θα αποχωρήσω, με ψηλά το κεφάλι, όπως έκανα σε όλη μου την ζωή, εσείς θα ξανα-αρχίσετε να τσακωνόσαστε μεταξύ σας, και να κρύβετε τα προβλήματα, που σας βοήθησα, ακόμη και με τις επιστολές μου αυτές, να ξεπεράσετε. Θα είναι όμως πολύ αργά, και θα θυμηθείτε τα λόγια μου, δεκάδες φορές στην ζωή σας.

<< Κακό χωριό, λίγα σπίτια >>, λέει, σοφά, ο λαός μας.

Ντροπή σας για μια ακόμη , και κυριολεκτικά, τελευταία φορά.

Κ.ΣΤ.ΤΣΙΠΗΡΑΣ

Πολιτικός μηχανικός-δρ. χωροταξίας

Υγ. είναι, επαναλαμβάνω, η τελευταία φορά, που χάνω τον χρόνο μου, απαντώντας σε κακούς ανθρώπους, σε ανθρώπους στους οποίους ουδέποτε απηύθυνα τον λόγο, και ούτε κάν γνωρίζω, αλλά και σε ανύπαρκτους φίλους. Έχω δεκάδες άλλα πράγματα να κάνω στην ζωή μου, από το να ασχολούμαι μαζί σας. Όποιος τολμήσει και με ξανα-ενοχλήσει θα αντιμετωπίσει τα δέοντα με βάση τον νόμο , και την ηθική. Κοπιάστε και θα δείτε.

Ο κ. Τσίπηρας μάς θεωρεί ανόητους, αφού:

 

Στο υστερόγραφο της πρώτης του επιστολής αναφέρει:

ΥΓ. τολμείστε να δημοσιεύσετε την επιστολή μου, στο περιοδικό του χωριού, μπάς και βοηθήσετε τους νέους συγχωριανούς σας, να αλλάξουν συμπεριφορές, και τους εαυτούς σας , να γίνουν καλύτεροι πολίτες και άνθρωποι . Αν δεν το πράξετε, θα την δημοσιεύσω και θα την αναρτήσω, ο ίδιος , σε δεκάδες περιοδικά έντυπα, και σε θέσεις στο διαδίκτυο, αλλά και σε επόμενα βιβλία μου , γιατί όταν έχω δίκιο, δεν φοβάμαι κανέναν κερατά, πρώτα , όμως, θα τελειώσω, επιτυχώς,( για να απογοητεύσω όλους εκείνους που , ελλείψει παιδείας και ποιότητας , με εποφθαλμιούν και με ζηλεύουν , και που χαίρονται για τα προβλήματα που μου δημιούργησαν κάποιοι συντοπίτες τους) , όλες τις δικαστικές εκκρεμότητες, στις οποίες αδίκως και χωρίς την στοιχειώδη ανθρώπινη συμπαράσταση σας , με ενέπλεξαν κάποιοι, από κακία, μοχθηρία, και ανικανότητα, και μετά θα σας αφιερώσω αν τελικά αποχωρήσω , και φτιάξω σε άλλον τόπο , με καλύτερους ανθρώπους από εσάς, ένα καινούργιο σπιτικό, από την αρχή, ένα ποίημα , το οποίο και θα σας κοινοποιήσω, του μέγιστου ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΟΡΦΥΡΑ , αλλά και την οριστική κατάρα την δική μου και της οικογενείας μου, για αυτά που έχω υποστεί εξ αιτίας , κάποιων από εσάς .

Στην αρχή της δεύτερης επιστολής σημειώνει:

 

Η επιστολή που σας έστειλα στις 24-4 ήταν μια προσωπική επιστολή που αφορούσε 9 συνολικά άτομα, και κανέναν άλλο, με προφανή στόχο να υπάρξει διάλογος, πρώτα σε περιορισμένο κύκλο ανθρώπων, και μετά σε δημόσιο επίπεδο . Αντίθετα , κάποιοι από εσάς, κινούμενοι από κακία και μίσος, την δημοσιοποίησαν , με αποκλειστικό στόχο, να με πλήξουν , σαν πολίτη και σαν άνθρωπο, μέσα από κακόβουλα και ανυπόστατα σχόλια, που κατέδειξαν και την ουσιαστική ανυπαρξία αλληλεγγύης στο χωριό, και τον έντονο ξενοφοβικό χαρακτήρα, κάποιων εξ υμών, και την έλλειψη μνήμης και αναγνώρισης των όσων έχω προσφέρει σε αυτό, τα οποία και δεν πρόκειται ποτέ να τα επαναλάβω, γιατί δεν το αξίζετε.

Κύριε Τσίπηρα τολμούμε και δημοσιεύουμε τις επιστολές σου και σε πληροφορούμε πως είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε κάθε νόμιμη ενέργεια προκειμένου να προστατεύσουμε την τιμή και την υπόληψη υμών των ιδίων, των παιδιών μας και των προγόνων μας.

Advertisements